11 Ekim 2010

"yürümeye övgü"

o gün "tamam" deseydim, şimdiye 13 yıllık şoförlüğüm olacaktı. "yok" dedim, "gerek yok, metro da yapıldı zaten, okula kadar gidiyor, toplu taşıma diye de bir şey var." halbuki, hep hayalimizdeki kırmızı peugeot 106'ya atlayıvermek güzel olabilirdi (peugeot hala da en sevdiğim arabadır).

arabanın yokluğunu arayanlardan değilim, arabadan da anlamam zaten. cüzdanda bir kimlik olmaktan öteye gitmeyen o ehliyeti aldıysam Tolga'nın "kursa gidelim, alalım şunu sonra zorlaşır bak" gazlamasına geldiğimdendir. zaten o ehliyet sınavından sonra da bir daha direksiyona oturmadım. iyi co-pilot olurum ama: İlker'in Ford'unda bir ara o kullanırken ben vites değiştirirdim, o derece. zaten küçükken de arka koltuğun tam ortasına gelip yolu seyretmeyi, göstergelere bakmayı da pek severdim.

"ulan keşke arabam olaydı" dediğim anlarda trafikte olsam kaç kişiyle, kaç sebeple dalaşacağımı düşünüp, titreyip kendime geliyorum, "şükür" diyorum. park yeri bulmaktı, sıkışık trafikte bekleyip durmaktı, birden bozulsa, bir şey olsa yolun ortasında ne halt edeceksin, yağmurdu, kardı gibi detaylara hiç girmiyorum.

hasılı yürümek iyidir, güzeldir, hoştur. insanın kafasını derleyip toplamasına yardım eder. ben daha bir şey demeyeyim, David Le Breton, “Yürümeye Övgü”de demiş diyeceğini zaten:

“Yürüme soyar, çıplak hale getirir, dünyayı nesnelerin rüzgarı içinde düşünmeye davet eder ve insana mütevazi ve güzel bir yaşamı hatırlatır. Günümüzde yürüyüşçü kişisel bir tinselliğin hacısıdır, yürüken derin düşüncelere dalar, alçakgönüllü, sabırlı olmayı öğrenir, yürüme bir tür gezici ibadet biçimidir, gezilen dolaşılan yerlerde hiçbir kısıtlama söz konusu değildir yürüyüşçü için, yürüyüşçünün çevresinde muazzam bir dünya vardır.”

4 yorum:

Fatih Vural dedi ki...

Güzel....

seyyarat dedi ki...

Kimse bana Peugeot vermedi. Hkayenin geri kalanı aynı oysa.
Ben ehliyetimi hem de 18 olur olmaz aldım. Bir gazla toplu olarak aldık arkadaşlarla. Şimdi aramızda araba kullanan sadece bir kişi var gerçi de diğerleri ara ara direksiyona geçiyorlar. Benim o zamandan beri arkadaşlarıma gaza basma gazı vermek dışında bir faaliyetim olmadı.

kafcamus dedi ki...

eyvallah Fatih, sağolasın...

seyyarat,
e bana da kimse pejo vermedi yahu. sadece teklif ettiler "alalım mı" diye, yok dedik işte. arabayla kurduğun mesafeli ilişki de güzelmiş tabii.

a. dedi ki...

psikolocik yorum mu istiyorsun? kırmızı bir peugeot al! zamanın gelmiş..canın isterse yine yürürsün

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...